Vaarwel Pension Almonde, welkom Vlaardinger Meent

Sinds dit voorjaar is Stad in de Maak actief in Vlaardingen. Een rustig woonwijkje met jaren ’20 woningen op vijftien minuten metro-afstand van het centrum van Rotterdam is de locatie van het volgende experiment met het tijdelijk beheer. Welkom in de Vlaardinger Meent / Vlaardingen Commons, de nieuwste telg van Stad in de Maak en de opvolger van Pension Almonde. Wat rustiger en wat groener deze keer, maar met dezelfde uitgangspunten: alternatieve samenlevingsvormen, het zo veel mogelijk delen van voorzieningen en engagement met de bewoners uit de wijk.

Cornelis Houtmanstraat

Vaarwel Almondestraat
De voorloper van de Vlaardinger Meent, Pension Almonde link, was een straat met 52 voormalige sociale huurwoningen. Van eind 2019 tot april 2021 was de hele Almondestraat in Rotterdam in beheer van Stad in Maak als experiment om de stad toegankelijk te houden. Er woonden moderne stadsnomaden; mensen die tussen wal en schip vallen op de woningmarkt. Commons en laagdrempelige buurtinitiatieven kregen er een kans. Fysiek is er niets meer van Pension Almonde over. Alleen een lege straat met gekleurde muren en beveiligingscamera’s van de nieuwe eigenaar.
Gelukkig is er nog de impact: de research die er gedaan werd, zowel als kunstproject als academisch. De aandacht die kwam voor de stadsnomaden en impuls die dit gaf aan het politieke en maatschappelijke debat. Verder was er natuurlijk de Slopera, die als onderdeel van de Operadagen een statement maakte tegen speculatie en het grootkapitaal. Bovendien woonden er mensen, ontstonden er netwerken. Zelfs in coronatijd, vanwege de noodhulp en de gedeelde ruimte en buurtvoorzieningen in de plint. Dit moesten we toch voortzetten op een nieuwe plek? Al was het maar om de vraag te beantwoorden: Kan het Pension zelf nomadisch worden en zich van plek naar plek verplaatsen?

Buitenkeuken, Studio C.A.R.E.

Welkom Vlaardingen-Oost
In elk geval wel voor een deel. Een deel van de bewoners van Pension Almonde verhuisde mee naar twee straten in Vlaardingen: De Cornelis Houtmanstraat en de Nieuwe Kerkstraat. Waar Pension Almonde één straat omvatte, zijn dit zelfs twee straten, waarvan de woningen van woningcorporatie De Samenwerking langzaam in beheer komen van Stad in de Maak tot aan de sloop, die gepland staat in 2023.
Na het verlies van Pension Almonde is er één voorwaarde: Stad in de Maak laat dit keer iets blijvends achter, zodat de herinnering aan dit nieuwe ‘pension’ ook na de sloop achterblijft in de wijk. In eerste instantie zou Stad in de Maak de lege woningen overnemen, maar na de start van het project bleek dat ook de zittende bewoners die zouden moeten verhuizen, nu van Stad in de Maak willen huren. Dan hoeven zij hun woning niet uit én zouden ze bovendien minder huur gaan betalen. Volgende week is er een meeting, in het Nederlands en Engels, om de bewoners in te lichten over sociocratie en de ideeën achter het pension.
Een verrijking, vindt de 22-jarige Noëmi het leven in de Cornelis Houtmanstraat. In coronatijd woonde ze alleen. Achteraf gezien was dat best eenzaam. Ze droomde over een community. Nu ze betrokken is bij de start in Vlaardingen kan ze eindelijk haar idealen leven. “Een crisis toont meer dan ooit dat wij elkaar nodig hebben en zo duurzaam mogelijk moeten leven.” Ze komt uit Roemenië en volgt haar volledige HBO-opleiding in Nederland. Als student Transformative Social Innovation is het wonen via Stad in de Maak een levend onderzoek voor haar.
Samen met huisgenoot en vriendin Romy was ze een van de eerste bewoners. Ze kregen het oudste huis toegewezen, wat ze opknapten met tweedehands meubels en kunst van vrienden aan de muur. Hoewel ze boven wonen, delen de bewoners alle tuinen. Het balkon staat vol stekkies, die klaar zijn om de grond in te gaan.

Noëmi

Stekkies
Aan de overkant, in de Nieuwe Kerkstraat heeft Laura hetzelfde. Overal staan er planten die een plekje moeten krijgen. Net ingetrokken en nog voor die – Laura identificeert als non-binair – alles binnen op zijn plek heeft staan, is die meteen aan de tuin begonnen. Eerst stond er een vijgenboom, dat vond de community een grote aanwinst. “Helaas heeft de vorige bewoner heeft ‘m van de week opgehaald. Wel heb ik de bessenstruiken uit de tuin van de buurman kunnen redden en hier geplant.” Eerst woonde Laura in een ecodorp in de Achterhoek, maar via Noëmi kwam die in Vlaardingen terecht.

Een paar huizen verder laadt David zijn auto uit. De helft van de verhuisspullen liggen er nog in. Voor het eerst sinds jaren trekt hij in een woning, nadat zijn plan om de wereld rond te zeilen in duigen viel door corona. “Eigenlijk wilden we iets kraken, maar omdat mijn vriendin Zeynep een aanvraag heeft lopen voor een verblijfsvergunning was dit toch een beter idee. We zijn ook blij om op deze manier bij te dragen aan sociale verandering. De woningmarkt zit potdicht en zo onderzoeken we een alternatief. Ik ben ook heel benieuwd naar het idee van sociocratie. Dus we gaan ontdekken hoe het is om ergens in te investeren, ook al is het uiteindelijk natuurlijk tijdelijk.”

Olaf en Paul

Pannenkoeken en drankjes met de buren
In het huis naast dat van Noëmi bakt Clara pannenkoeken, terwijl haar vriendin Rif haar backpack inpakt. Er gaat veel in, want zonder vaste woon- of verblijfsplaats leeft daaruit. Ze gaat vandaag naar Frankrijk en hoe lang ze waar zal blijven weet ze nog niet. Op een stoel zit huisgenoot Eden aan de koffie. Hij moet opschieten om naar zijn werk te gaan, maar hoopt nog een pannenkoek te bemachtigen.
Vrolijk vertelt de Duitse Clara over haar verhuizing van het levendige pension Almonde, midden in de stad, naar het toch wat rustigere Vlaardingen. “Hier zit je vlakbij de Broekpolder, fijn in een natuurlijke omgeving. En als ik vrienden wil zien, ben ik in een kwartier in de stad. We hebben het hier ook leuk met elkaar. Er is frisse energie. We mogen samen de community vormgeven. Pension Almonde was een staand concept, waar ik in kwam wonen toen het al een jaar draaide.” Ook hier staan er potjes met stekkies op tafel. Daarnaast liggen er stukken zelfgemaakte zeep. “Van de buurvrouw, Linda, die hier al jaren woont. We krijgen steeds meer contact. Ze wil weten wat we ervan vinden.”

Al met al is het nieuwste pension een mix van verschillende soorten bewoners. De stadsnomaden die uit levensovertuiging niet hechten aan een vaste woonplek vormen een interessante combinatie met de oude bewoners van de straten, die juist willen blijven omdat ze wél hechten aan een vaste woonplek. Daarnaast is er mondjesmaat contact met de bewoners van de andere blokken, die in beheer zijn gegeven aan een huisvester van Oost-Europese arbeidsmigranten.
Ergens is het gek, vindt Noemi: “Stad in de Maak neemt deze straten over en wij zijn een community aan het vormen. Maar er is al een community van mensen die hier jaren wonen.

Sociocratische meeting @ De Stokerij

Sociocratie
Elke twee weken is er een meeting, waarin praktische dingen worden besproken. Deze zomer werd er gezamenlijk getuinierd en besloten dat er zo min mogelijk schuttingen in de tuinen moeten staan. Ook is er een buitenkeuken geopend die de bewoners maakten samen met Studio Care. De bewoners zijn verdeeld over vier sociocratische cirkels, die de gemeenschap besturen: program, research, administration en maintenance.
Deze laatste heeft twee subcirkels: gardening en the new people circle, voor het selectieproces van nieuwe bewoners. De basis van het systeem is dat de cirkels over een onderwerp gaan en ideeën opperen, maar dat beslissingen nemen alleen kan op basis van consent: instemming van ieder groepslid. Lees meer over dit besluitmodel van stad in de maak.“

Daarnaast moeten we het veel meer hebben over de structuur van het samenleven”, vindt Noemi. Haar voorstel om ook eens per twee weken een meeting hierover over te organiseren kreeg voldoende bijval. “Hoe waarborg je dat we samenleven als een community, terwijl iedereen zijn vrijheid behoudt? Dat we ieders engagement behouden als er straks veel meer woningen en bewoners onderdeel van de community worden? Het zijn vragen waar je eindeloos over kan lezen en discussiëren, maar wat ik vooral graag wil: dit in praktijk daadwerkelijk gaan doen.”

Farewell Pension Almonde, welcome Vlaardingen Commons

City in the Making has been active in Vlaardingen since this spring. A quiet residential area with 1920s homes, fifteen minutes by metro from the center of Rotterdam, is the location of the next experiment with temporary management. Welcome to the Vlaardinger Meent / Vlaardingen Commons, our latetst project and the successor to Pension Almonde. A little quieter and a little greener this time, but with the same basic principles: alternative forms of cohabitation, sharing facilities as much as possible and engagement with the residents of the neighborhood.

Cornelis Houtmanstraat

Goodbye Almondestraat
The predecessor of the Vlaardingen Commons, Pension Almonde (Almonde Boarding House), was a street with 52 former social housing units. From the end of 2019 to April 2021, the entire Almondestraat in Rotterdam was managed by City in the Making as an experiment to keep the city accessible. Modern urban nomads lived there; people who fall between two stools on the housing market. Commons and low-threshold neighborhood initiatives were given a chance. Physically there is nothing left of Pension Almonde. Just an empty street with colored walls and security cameras from the new owner.
Fortunately, there is still the impact: the research that was done, both as an art project and academically. The attention that came to the urban nomads and the impulse this gave to the political and social debate. There was also, of course, the Slopera, that, as part of the Opera Days, made a statement against speculation and the housing market. Moreover, people lived there, networks were created. Even in corona time, because of the emergency aid and the shared space and neighborhood facilities in the plinth. We had to continue this in a new place, didn’t we? If only to answer the question: Can the Pension itself become nomadic and move from place to place?

Outside Kitchen, Studio C.A.R.E.

Welcome Vlaardingen-East
At least in part it can. Some of the residents of Pension Almonde moved to two streets in Vlaardingen: Cornelis Houtmanstraat and Nieuwe Kerkstraat. Where Pension Almonde encompassed one street, these are even two streets, of which the homes of housing corporation De Samen werking are slowly coming under the management of City in the Making until demolition, which is planned in 2023. After the loss of Pension Almonde, there is one condition: Stad in de Maak leaves something lasting behind this time, so that the memory of this new ‘pension’ will remain in the neighborhood after its demolition. Initially, we were to take over the empty houses, but after the start of the project it turned out that the sitting residents who would have to move, now also want to be part of the project. This fall there will be meetings, in Dutch and English, to inform the residents about sociocracy and the ideas behind the project.

22-year-old Noëmi finds life in the Cornelis Houtmanstraat an enrichment. In corona time she lived alone. In retrospect, that was quite lonely. She dreamed about a community. Now that she is involved in the start in Vlaardingen, she can finally live her ideals. “A crisis shows more than ever that we need each other and that we have to live as sustainably as possible.” She comes from Romania and follows her entire master education in the Netherlands. As a student of Transformative Social Innovation, living in the project is living research for her.|
Together with roommate and friend Romy, she was one of the first residents. They were assigned the oldest house, which they refurbished with second-hand furniture and art from friends on the walls. Although they live upstairs, the residents share all the gardens. The balcony is full of cuttings, which are ready to go into the ground.

Noëmi

Cuttings

Across the street, in the Nieuwe Kerkstraat, Laura has the same. There are plants everywhere that need a place. Just moved in and before they – Laura identifies as non-binary – has everything in place inside, they immediately started working on the garden. First there was a fig tree, which the community thought was a great asset. “Unfortunately, the previous resident picked it up this week. However, I was able to save the berry bushes from the neighbor’s garden and plant them here.” Laura first lived in an eco-village in the Achterhoek, but through Noëmi she ended up in Vlaardingen.

A few houses away, David unloads his car. Half of the moving stuff is still there. He is moving into a house for his own for the first time in years, after his plan to sail around the world was shattered by corona. “We actually wanted to crack something, but because my friend Zeynep has an application for a residence permit, this was a better idea. We are also happy to contribute to social change in this way. The housing market is closed and so we are investigating an alternative. I am also very curious about the idea of ​​sociocracy. So we’re going to find out what it’s like to invest in something, even if it’s temporary of course.”

Olaf and Paul

Pancakes and drinks with the neighbors
In the house next to Noëmi’s, Clara bakes pancakes while her friend Rif packs her backpack. A lot goes into it, because without a permanent place of residence or abode, it is possible to live out of it. She is going to France today and how long she will stay where she does not know yet. Housemate Eden is sitting on a chair drinking coffee. He has to hurry to get to work, but hopes to get another pancake.
Clara from Germany cheerfully tells about her move from the lively pension Almonde, in the middle of the city, to the somewhat quieter Vlaardingen. “Here you are close to the Broekpolder, nice in a natural environment. And if I want to see friends, I can be in town in fifteen minutes. We also have a lot of fun here. There is fresh energy. We can shape the community together. Pension Almonde was a standing concept, which I came to live in after it had been running for a year.” Here, too, there are jars with cuttings on the table. In addition, there are pieces of homemade soap. “From the neighbor, Linda, who has lived here for years. We keep getting in touch. She wants to know what we think.”

All in all, the newest guest house is a mix of different types of residents. The urban nomads who are not attached to a permanent place of residence because of their philosophy form an interesting combination with the old residents of the streets, who want to stay because they do attach great importance to a permanent place of residence. In addition, there is little contact with the residents of the other blocks, which are managed by a housing provider for Eastern European labor migrants.
Somehow it is strange, says Noemi: “City in the Making is taking over these streets and we are forming a community. But there is already a community of people who have lived here for years.

Sociocratic Meeting @ De Stokerij

Sociocracy
The residents are divided into four sociocratic circles that govern the community: program, research, administration and maintenance. The latter has two sub-circles: gardening and the new people circle, for the selection process of new residents. The basis of the system is that the circles are about a subject and suggest ideas, but that decisions can only be made on the basis of consent: the consent of every group member.
The latter has two sub-circles: gardening and the new people circle, for the selection process of new residents. The basis of the system is that the circles are about a topic and suggest ideas, but that decisions can only be made on the basis of consent: the consent of every group member. Read more about this decision model of the city in the making.”
“We also need to talk a lot more about the structure of living together”, says Noemi. Her proposal to also organize a meeting about this once every two weeks received sufficient support. “How do you ensure that we live together as a community, while everyone retains their freedom? That we retain everyone’s commitment when many more homes and residents become part of the community? These are questions that you can read and discuss endlessly, but what I especially want is to actually do this in practice.”