Wij zijn een groep studenten van de Hogeschool Rotterdam met verschillende achtergronden. Onder leiding van Bart Groenewegen volgen wij het keuzevak Redesign. Het doel van dit keuzevak is om ons te verdiepen in de functie van twee openslaande deuren, en deze deuropening zo te redesignen. De deuren slaan open naar de straat. Met dit gegeven hebben we gezocht naar sociale interactie met de buurtbewoners. Om deze functie te vervullen organiseerden we wekelijks activiteiten waarbij de interactie met de buurt centraal stond. Hierbij konden we alle middelen om ons heen gebruiken om testcases van te maken. Deze achtergronden hebben ervoor gezorgd dat wij dit project vanuit verschillende hoeken hebben kunnen benaderen.

[slideshow_deploy id=’294′]

Brainstormsessies

Bij het brainstormen zijn meerdere ideeën ontstaan, een gedeelte van de groep heeft zich tijdelijk verdiept in de mogelijkheid om een workshop 3D printen te houden. Echter bleek al snel dat dit meer iets is wat om zelf mee aan de slag te gaan, het is namelijk een kwestie van ontwerpen en het printen duurt vaak erg lang en was dus niet geschikt als testcase.
Hierna zijn we verder gaan kijken naar andere interesses in de groep, Rajae en Zefyra waren geïnteresseerd in henna, en wouden daar wel een testcases over doen.

Hierdoor kwamen ze op het idee om henna te zetten bij mensen uit de straat. De mensen uit de buurt zijn over het algemeen vanuit een andere cultuur en hebben dus wel interesse in henna, maar ook Hollanders konden ze hiermee verrassen. Het idee was om de entree bijzonder te maken. Ze hebben daarom de deuren geverfd en betekend met henna versieringen. Ook is er een uithangboord gemaakt met een sierlijke henna titel. De bedoeling van het concept was dat er een gat in elke deur zit waar één hand door gestoken kan worden. Rajae en Zefyra zitten aan de andere kant van de deur (binnen) om de door het gat gestoken hand te decoreren met henna.

Het tweede idee vond zijn oorsprong in de geschiedenis van de buurt. In de panden waar zich nu vooral woningen bevinden, zaten vroeger vooral kleine bedrijfjes gevestigd. Met dit als thema leek het ons leuk om hier als testcase weer een typisch ouderwets bedrijf neer te zetten. En een dan toch wel bijna uitgestorven bedrijf soort (die daardoor hopelijk veel interesse zal wekken) is de wasserette. Waar wasserettes vroeger een grote publiekelijke functie vervulden, zijn ze nu vrijwel onnodig omdat bijna iedereen zich een eigen wasmachine kan veroorloven.
Daarom leek het ons interessant om voor de tweede testcases een wasserette te maken, zodat buurtbewoners bij ons hun was konden doen.

Het derde idee kwam vooral voort uit Tom. Hij moest voor zijn studie een project doen waarbij hij schoenen moest importeren uit China, om deze vervolgens te laten pimpen en doorverkopen. Als aansluiting op dit project, leek het ons een goed idee om een soort gelijk concept uit te voeren als testcase.

Een wat kleinere testcase was het communicatiebord, tijdens de tweede bijeenkomst werd er gediscussieerd of mensen überhaupt naar de gevel zoude kijken als wij er wat aan zouden veranderen. Doormiddel van het ophangen van briefjes, als zijnde een vraag- en aanbodbord, wilde wij de interesse van voorbijgangers opwekken.

Testcases

Wij hebben uiteindelijk in totaal 4 testcases op de Pieter de Raadtstraat uitgevoerd:

1.    Communicatiebord

Het communicatiebord had als doel om een interesse bij de wijk op te roepen. Door iets heel simpels aan de gevel toe te voegen blijven mensen even staan en vragen ze zich af wat het te betekenen heeft. Het communicatie bord is te vergelijken met een vraag- en aanbodbord in de supermarkt. De eerste insteek was om te kijken of mensen überhaupt terug zouden reageren, toen dit het geval bleek te zijn is er een poging gedaan om de reacties gerichter te maken door een thema uit te kiezen. Dit is gedaan door de vraag te stellen: ‘Wat is je favoriete frietje?’.

2.    Henna case

Henna is een rode kleurstof die wordt gebruikt voor het verven van nagels, handpalmen en haar. Deze vorm van lichaamsversiering komt vooral voor in Arabische, Afrikaanse en Indische culturen, maar wordt ook elders toegepast. De kleurstof wordt gewonnen uit de groene herfstbladeren. Deze worden vermalen en vermengd met citroensap of een ander zwak zuur. De actieve stof, lawsone, verbindt zich in het haar met de daar aanwezige eiwitten. Blond haar kleurt hierdoor rood, bruin haar wordt kastanjebruin, en grijs haar kleurt oranje.

De setup van de henna case was uiteindelijk helemaal zo geworden zoals hij moest zijn. Helaas trok het toch niet genoeg bezoekers. De redenen hiervan waren dat er niet veel voorbijgangers waren, dus zijn we gaan scouten naar mensen, dit waren kinderen die het eerst aan hun moeder moesten vragen, dit kwam er natuurlijk niet van. Andere wilde het niet omdat zij het te koud vonden. Wat we dus beter hadden kunnen doen is de activiteit binnen houden. Als het warm weer was geweest hadden we misschien meer mensen kunnen trekken. Ook had de promotie beter gekund (op facebook of via foldertjes, posters etc.)

3.    Wasserette case

Het idee van deze testcase was het namaken van een ouderwetse wasserette, dit idee kwam voort uit de originele functies van de panden uit de straat. Dit waren vroeger namelijk vooral kleine bedrijfjes. Het leek ons dus leuk om zo’n typisch oud bedrijf weer neer te zetten in dezelfde omgeving waar dit soort berdrijven vroeger hun plaatsvonden.

4.    Schoenen pimpen case

Voor onze 3^e testcase hebben we een project gedaan met betrekking tot het ‘’redesignen van oude schoenen’’. Op onze locatie hebben we zelf oude schoenen meegenomen die we vervolgens zijn gaan verven. Het doel om de buurt te betrekken met onze activiteiten van ‘’stad in de maak’’ stonden hierbij centraal.
Via een poster die we ophingen aan de buitenkant van het pand hebben de buurt kunnen uitnodigen om hun zelf hun eigen schoenen te laten pimpen. Zelf demonstreerden we onze activiteit door op een tafel voor ons pand de schoenen te verven. Helaas was de response van de buurt laag en zou er meer promotie met betrekking tot het actief betrekken van de buurt. We hebben deze dag zelf 5 schoenen van een nieuw kleurtje voorzien.

Door:
Jeanine Verloop, studente illustratie
Rob van Klei, Arts & Crafts
Zefyra Nieuwenhuijsen, Communication & Multimedia design
Rajae Sara, Internation Trade Management gericht op Azië
Tom Nagelkerke, IBM
Luc Vermeer, student mediatechnologie

Over het stadsleven in het dubbelpand Pieter de Raadstraat 35-37 is in het Rotterdams Stadsarchief een aantal interessante details te vinden. Het pand is in 1899 gebouwd met twee ruime werkplaatsen op de begane grond, die door de tijd intensief gebruikt zijn. Op de bouwtekening is te zien dat er in de werkplaats een grote stookplaats is ingericht – en dat de gevel een aantal fraaie details heeft, waarvan niet alles de tijd heeft doorstaan. Op de bovenverdiepingen zijn woningen gesitueerd.

In het stratenboek van 1911 (zie foto, op de rechterpagina) kunnen we lezen hoe het hele pand door vaklui wordt gebruikt en bewoond. Op de begane grond zijn een schilderwerkplaats en handelsdrukkerij te vinden; verder wonen er timmerlui en een metaalwerker. Eerder is er al een zeepfabriek (1903) en een sigarenfabriek (1901) te vinden.

In 1911 vestigt P. Ziere in de werkplaats van nummer 37 een firma in “zout, zeep, etc.”, die in al snel tot waterstokerij wordt uitgebreid. In de waterstokerij wordt warmwater voor de buurt gemaakt, terwijl er ook alle schoonmaakbenodigdheden te krijgen zijn. De stokerij zal het nog lang uithouden – weduwe Ziere zal deze zelfs na het overlijden van haar man nog jarenlang runnen.

Over de periode 1940 en later is minder te vinden in het archief, al zijn er wel wat aardige details: de huurprijs van een bovenwoning (37, 1e verdieping) bedroeg bijvoorbeeld in 1942 zo’n 6 gulden per week (zie foto).